สิ่งที่มีค่าที่สุดสิ่งหนึ่งในชีวิตของ พวกเรา

ก็คือการที่ได้มีโอกาสเข้ามาศึกษาในโรงเรียนแห่งนี้

ได้มาทำความรู้จัก ใช้ชีวิต คลุกคลีกับเพื่อนทุกๆคน

ได้ เรียนรู้ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ซึ่งกันและกัน

พวกเราไม่เคยเสียใจเลยที่ได้เรียนที่โรงเรียนแห่งนี้

ถ้าพวกเราไม่ได้เรียนที่โรงเรียนแห่งนี้ คงจะไม่รู้จัก

กับคุณครูที่น่ารัก และดีที่สุดในชีวิตของพวกเราทั้ง

5 ท่าน

ท่านแรกคงจะเป็นครูฤทธิ์ คุณครูที่เคารพรักของ

พวกเราและเป็นคุณครูประจำชั้น ห้อง ม,๓/๑ ครู

ฤทธิ์ดีกับพวกเราทุกอย่าง สอนให้พวกเรารู้จักคำว่า

เสียสละและความมีน้ำใจ อีกทั้งยังพยายามเต็มที่

กับการปลูกฝังให้พวกเราตั้งใจเรียน มีความรู้ในวิชา

คณิศาสตร์(วิชาอื่นด้วย เช่น สังคม คงจำคุณครู

ธนเทพกันได้) ลองคิดดูว่าถ้าไม่มีครูฤทธิ์มาประจำ

ชั้นพวกเรา ไม่แน่คนที่ไม่จบ ม,๓อาจมีมากกว่า๒

คน 

ท่านต่อไปคงพลาดไม่ได้นั่นก็คือครูโก้ ครูที่มีสาย

ตาอันน่าเกรงขาม คาดว่าทุกคนคงจำกันได้ดี ครูโก้

เปรียบเสมือนนางฟ้าสำหรับพวกเรา คอยชี้แนะพวก

เราไปในทางที่ถูกต้องเสมอๆ (ด้วยสายตาติเตียนก็

ไม่กล้าทำผิดแล้ว)แถมยังสอนภาษาไทยได้เก่งที่

สุดในโลก อีกด้วย 

 ลำดับต่อมาก็คือครูนิภาผู้ที่คอบประสืบปสาบวิชา

คณิตศาสตร์ให้แก่พวกเราตั้งแต่ ม,๑ เรื่อยมาจนถึง

ม,3 ถือว่ามีพระคุณกับพวกเราเป็นอย่างสูง

 ต่อไปก็คือครูบัวรินทร์ คุณครูสอนภาษาอังกฤษ

สุดเซ็กซี่ของพวกเรา(เรียนภาษาอังกฤษเหมือนจุดเ

ทียนกลาง สายฝน) ครูบัวรินทร์ให้ความสนใจกับ

การสอนพวดเรามากอยากให้พวกเราำได้ดีกว่าเด็ก

โรงเรียนอื่นเลยพยายามสอนเนื้อหายากๆให้พวกเรา

ขอบคุณมากนะคะ/ครับ ที่คอยสร้างเสียงหัวเราะให้

พวกเราทุกๆคราบ

ท่านสุดท้ายคงหนีไม่พ้นครูนุชครู ที่ติดตาม ม.

๓/๑มาตั้งแต่ ม,๑ ม,๒ ครูที่คอยทะเลาะและรักพวก

เราเอามากๆ ร้องไห้เพื่อเราได้ และทำให้เราหัวเราะ

ได้เหมือนกัน ตัวอย่าง

คงจำเหตุการณ์ที่ครูนุชเขวี้ยงเข็มร้อยมาลัยไปปักโดนพิษณุได้ จึ๊กเดี๋ยว น้ำตานอง แต่นั่นก็พิสูจน์ได้

แล้วว่าครูนุชรักพวกเรามากขนาดไหน ชอบวิชา

คหกรรมสุดๆเลย อิ่มอร่อยได้ทำร่วมกันทั้งห้อง๑

ห้อง๒ก็วิชานี้แหละ

สิ่ง ดีๆเหล่านี้ไม่มีทางอีกแล้วที่มันจะย้อนคืน

มาได้คงเป็นไปได้เพียงแค่ความทรง จำในอีก

ปี ๒ปี ๓ปี รึอีก๑๐ ปีข้างหน้า หลายคนอาจจะ

ลืมไปบ้างแต่เชื่อว่ายังไงสิ่งเหล่านี้จะยังคงอยู่

ในภาพความทรง จำส่วนลึกๆภายใต้ซีรีบรัม

ของพวกเรา ในทุกครั้งที่ได้ยินเพลงมาร์ช

โรงเรียน , ทุกเวลา , แสงหนึ่งคือรุ้งงาม ขอ

ให้พวกเราจำไว้ว่า พวกเราจะยังอยู่ด้วยกัน

ตลอดไป,,,

พวกหนู/ผม รักโรงเรียนพัทธยา

อรุโณทัยและเพื่อนๆ ม,๓ รุ่น ๔

ทุกๆคน ค่ะ/ครับ 

   Best Friends Forever,,,,